Tersine yürümeye gücü yok ayaklarımınYollarında eskidi ayakkabılarımYolların çakıldan kumdan darma dumanBir türlü sana varmayan varamayan İlk adımımda adını zikrediyordu dudaklarımUnutmaktan korktuğum adınıYasaklıydı bütün kelimeler havsalam…
Sevmenin kaidelerini aştımYıktım tabularını dünyanınMecnun olup çöle düştümYalnızca bir çiçektir dedimSeni göğsüme taktımOrmanlar filizlenen yüreğiminTohumu da sen çiçeği de senAdını sorsalar bilememSimanı sorsalar bilemem Yağmur…
Sevmek için hep yanlış insanları seçtiğini fark ettiğin oldu mu hiç? Bu bir seçim mi, bilmiyorum gerçi.Ama bildiğim bir şey var; bu türden hislerin, gerçek…
Ben siz kadar güzel değilim, Uzun değil bir kere boyum, Ya da deniz mavisi bakmıyor gözlerim. Öyle çıt kırıldım da değilim, Tırnağım kırıldı diye ortalığı…
Hepimiz hayatın akışında bir yerlerde sevmek ve sevilmek ihtiyacıyla yanıp tutuşuruz. Özellikle romantik ilişkilerde hemen hemen her insanın kendine koyduğu kural ve tabulardan bahsetmek mümkündür.…
Aşk insanın bir şeye ya da bir kimseye duyduğu bağlılık ve aşırı sevgi durumudur. Tabi ben her ne kadar tanım yapmaya çalışsam, alıntılar yapsam da…
Gölgesinden kaçan çocuk, Hapsoldu güneşe. Söndü ışıkları kainatın, Yıldızlar döküldü yeryüzüne. İnsan kalbinin sisle kaplandığı, Bilinmez bir çağ başladı. Tanrı ovaladı rahmini dünyanın Aydınlığa aç…
EFDALOG ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!
