Adım hasretle aynı hizada yazılıydı
Kurşunlandı bütün tabelaları yollarımın
Ulaşamadım.
Hasret katladı çığ oldu,
Vuslat hep yerinde saydı.
Yürüdüm yetişemedim,
Koştum tükendi gücü bileklerimin.
Tamamladı dünya, turunu
Bir gün daha geçti.
‘Yaşamak, yenilmektir!’ yazmıştım bir zaman,
Yaşadım, yenildim.
Dalımdan emindim,
Esti rüzgar, koptu fırtına
Kökünden söküldü fidanım.
Kaçtı bilmiyorum gövdemin halkaları,
Gençtim yağmur gibi düştü toprağıma
Sırılsıklam ıslandım, aşka kandım.
Fidanıma can verildi,
Hadi yaşa denildi.
Sevda, içimde bir orman,
Aşk, yağmur damlası…
Yağmurdan kaçar,
Ormana varırım kendimi bildim bileli.
Sayamadım gövdemin halkalarını.
Yaşamak,
Yorulmakmış.
Yenilmek kolay olanı..





