Leon: The Professional filmi, bence tam olarak Türkçeye çevrildiği gibi ‘Sevginin Gücü’ ifadesini hissettiren bir filmdi.
Yönetmen Luc Besson’un bu filmi 30 gün içinde yazdığını ve filmin 90 gün içinde çekildiğini duymuştum. Bu kadar kısa sürede ortaya çıkmasına rağmen çok başarılı ve uğraşılmış duran bir film olduğunu düşünüyorum. Filmin oyuncuları özenle seçilmişti. Özellikle Mathilda karakteri hiçbir sahnede yapay hissettirmedi. Adeta oyuncunun gerçek karakterini izliyormuş gibi bir düşünceye kapıldım. Ancak filmde oyunculuk anlamında en çok beğendiğim kişi şüphesiz Stan karakterini canlandıran Gary Oldman oldu.
Replikler, karakterlerin görünüşlerine ve canlandırdıkları karakterlere tam anlamıyla uyum sağlıyordu. Leon ve Mathilda’nın ikili olarak ekrana çok yakıştığını ve görünüş itibari ile iki karakterin birbiriyle uyum gücünün yüksek olduğunu düşünüyorum. Filmin birçok sahnesinden etkilensem de filmin sonuna yaklaşırken Leon’un Stansfield’in eline bomba pimini bırakmasının filmi anlamlı kılan sahnelerden olduğunu düşünüyorum. Çünkü Leon o sahnede öylece ölüp gitseydi, Mathilda’nın küçük kardeşinin intikamı alınmasaydı bence film bu kadar seyir zevkine ulaşamayabilirdi. Mathilda’nın intikamı alındığında kendi adıma rahatlamış hissettim. Sonunda kötülerin de kaybedebileceğini görmüş olduk.
Filmde Stansfield ve ekibi Mathilda’nın ailesini öldürdükten sonra, yan dairede çıkan yaşlı kadına DEA (Uyuşturucuyla Mücadele Birimi) yani polis olduklarını söylediklerinde asla inanmamış hatta ihtimal vermemiştim. Böyle bir ekibin polis çıkmasını hiç beklemiyordum. Hatta Stansfield, diğer kişilerle eve gelip ifade verdiğinde neden tutuklanmadığını sorguladığımı hatırlıyorum. Çünkü Stan karakteri bence, psikolojik sorunları üst seviyede olan bir kişiliği yansıtıyordu.
Mathilda karakteri ailesi ile yaşadığı sürede sevgiye dair hiçbir davranışla karşılaşmamış bir çocuktu. Değer görmemişti, ailesindeki herkes başka bir alemde gibiydi. Bu yüzden çok basit ve yapılması gereken normal davranışları bile Mathilda büyük bir iyilik gibi görüyordu. Örneğin, Leon ona kapıyı açtığı veya üstünü örttüğü için onun kendisine büyük yardımlar ettiğini ve çok iyi biri olduğunu düşünebiliyordu. 12 yaşında olmasına rağmen değersiz ve sevgisiz büyüdüğü için olgun davranışlar sergiliyordu. Sigara içmesi veya küfürlü konuşması, normalde ablası açtığında nefret etmesine rağmen Leon’un yanında spor yapan kadınları seyretmesi, kendini 18 yaşında tanıtması aslında büyük biri gibi davranmaya çalıştığını ve öyle hissettiğini gösteriyordu. Mathilda’nın daha önce görmediği değeri ve sevgiyi Leon’da gördüğü için ona hayranlık duyduğunu ve bunu aşk zannettiğini düşünüyorum. Kendisine gösterilen sevgiyi bu şekilde yorumlamıştı. Ancak Leon’un Mathilda’ya duyduğu hissin şefkat ve saf sevgi olduğunu, aşk barındıran bir durum olmadığını görebiliyorum.
Filmde verilmek istenen mesajın, sevginin daima üstün geldiği ve hayatımızı etkileyen temel unsurun sevginin üzerine kurulu olduğunun gösterilmeye çalışılması olduğunu düşünüyorum. Leon: The Professional, benim için seyir zevkini fazlasıyla veren, her yönüyle zengin bir filmdi.
Yazıyı çok beğendim. Emeğinize sağlık. 🌸