Gökyüzü yineledi devinimini
Gün geceye ulaştı
Yıldızlar serpildiler gelişigüzel
Kurtlar uludu mağara tepelerinde
Şimdi tam zamanı artık
Uzaktan trenler geçmededir
Zaman ılık ılık akmada damarlarımdan
Bense yüreğimin dişlilerini çark etmedeyim
Ellerim kan al kırmızı
Çünkü evvela ırmağında yıkandım yüreğimin
Hangi aynaya baktımsa bulamadım
Neyin hüznürengi bu üstümdeki
Gömlek zannedip giyivermiştim
Kime sorduysam bilemedi
Hangi felaketin delili bu kan
Hani dağlar vardı
Keskin uçlu sivri kayalar
Gurbetteydim yüreğime batmışlardı her biri
Acıtmıyorlar artık eskisi gibi
Gurbetteydim tükettim bütün umutlarımı
Ve şimdi yeniden
Yüreğimin dişlilerini çark etmedeyim
Yollar ne zaman bana getirir beni?





