Sual

Bilmedin

Ellerimin büyüsünü çaldı tenin

Ellerim duasız kaldı

Gözlerimin nuru yolunu gözlerken tükendi

Körü körüne yaşıyorum şimdi

İki büklüm oldum sırtımda yalnızlığınla

Kaburgamdaki kırık ciğerime düştüğün yere batıyor

Adın eski kuvvetinde çarptırmıyor kalbimi

Kalbim ki sevgisizliğinin yorgunu

Ormanlar serinliğini kaybetti

Güneş inadına yangın yeri

Soldurdun bir bir teninde açan çiçekleri

Soldurdun güzelliğini aynaların karşısında

Sen kendini görürdün gözlerimin içinde

Ben aynalarda seni arardım saçlarımı tararken bile

Suallerin en kıymetlisini aradım sonra

Aradım adım adım sokaklarında dimağımın

Dedi:

“Sen kimsin?” “Kimsin sen?”